Σάββατο, 30 Ιουνίου 2012

Πότε θα έρθουν τα εκατομμύρια?

Διάβαζα τις προάλλες για το τι θεωρούσε ο Θανάσης Βέγγος ότι είναι ευτυχία...

Αυτόματα σκέφτηκα τον παππούκα μου, που τον χάσαμε πριν δύο χρόνια.

Αυτός ο άνθρωπος έζησε φτωχός, πέρασε πολέμους, κατοχή, μετανάστευσε στην Γερμανία για να προσφέρει στα παιδιά του ότι παραπάνω μπορούσε...
Με λίγα λόγια έζησε μια ζωή δύσκολη.

Και όμως, τις τελευταίες του μέρες, θυμόταν όλα τα αστεία σκηνικά που είχε ζήσει.
Μας έλεγε αστείες ιστορίες από τότε που ήταν φαντάρος , για όταν ήταν η μάνα μου μικρή...
Μόνο όμορφα πράματα είχε να πει.

Το βασικότερο όλων όμως είναι ότι ήταν καλός άνθρωπος.
Έβλεπες καλοσύνη στα μάτια αυτού του ανθρώπου.

Και παρότι φτωχός και αμόρφωτος, ήταν πολύ πιο "μορφωμένος" από πολύ κόσμο.


Μια φορά, όταν πήγαινε ακόμα στο καφενείο, βρέθηκε με μια παρέα να παίζει χαρτιά.
Ο καθένας από την παρέα περηφανευόταν για το πόσα λεφτά βγάζει το παιδί τους και πόσα παίρνουν οι ίδιοι.
Εκείνη την στιγμή, μπουκάρω στο καφενείο μαζί με την αδερφή μου και τρέχουμε στην αγκαλιά του.
Και τους λέει ο παππούς μου:

"Εγώ όταν βλέπω τα παιδιά μου και τα εγγόνια μου να έρχονται σπίτι , έχω τα εκατομμύρια όλου του κόσμου ! "

Και αν περνούσε κανα πενταήμερο χωρίς να πάμε να τους δούμε , ρωτούσε τη γιαγιά μου:
 "Ελένη, τα εκατομμύρια πότε θα έρθουν?"





Εδώ ο παππούκας μου με 3 από τα 5 εκατομμύριά του .